Beata Steć-Stańczyk

Entezopatia to zaburzenie w obrębie entez (przyczepów ścięgien lub więzadeł do kości), objawiające się bólem, tkliwością i ograniczeniem ruchu w danym obszarze. Do częstych entezopatii należą m.in. łokieć tenisisty/golfisty (entezopatia nadkłykcia kości ramiennej), kolano skoczka (entezopatia więzadła rzepki) czy zmiany na przyczepie ścięgna Achillesa lub rozcięgna podeszwowego w obrębie pięty.

Standardowe leczenie zazwyczaj obejmuje odpoczynek, leki przeciwzapalne i fizjoterapię, a w cięższych przypadkach zastrzyki sterydowe lub zabiegi operacyjne. Coraz większą rolę odgrywają jednak metody komplementarne – naturalne, fizykalne i alternatywne terapie – które mogą wspomagać leczenie, redukować ból i przyspieszać gojenie bez nadmiernych skutków ubocznych.

Niniejszy artykuł przedstawia przegląd takich metod w kontekście entezopatii łokcia, kolana i pięty, opierając się na najnowszych badaniach naukowych i danych klinicznych. Omówiono skuteczność poszczególnych podejść w zakresie: redukcji bólu, poprawy funkcji ruchowych oraz przyspieszenia gojenia tkanek przyczepowych. Uwzględniono również różnice w doborze terapii u sportowców i osób starszych, przykłady zintegrowanego leczenia, a na końcu – aspekty kosztowe i dostępność omawianych metod.